Het huidige gemengd tarief "52/9" en een alternatief model

discussiebijdrage

Het huidige gemengde tariefmodel waarvoor de LHV vorig jaar gekozen heeft, en dat is ingezet in de onderhandelingen met VWS en ZN, vormt slechts één van de mogelijke varianten van gemengde honorering.

Echter, het huidige gemengde tariefmodel is:

• onrechtvaardig
  Naargelang de populatie vertonen de inkomsten bij gelijke belasting grote verschillen. (oplopend tot 35%)
• niet doelmatig
  Het stimuleert tot opdrijven van makkelijke verrichtingen en zet aan tot creatief declareren. Wat een neerwaartse druk op het al karige 9 Euro tarief zal geven.
• administratief sterk belastend
  Omdat elke verrichting een tariefregel genereert.
• contraproductief
  Als het erom gaat kwalitatief hoogstaande arrangementen voor chronische patiënten af te spreken. Immers bij 9 euro per consult blijft de schadelast voor de verzekeraar erg beperkt.

Huidige situatie.

In dit model wordt uitgegaan van een gelijke werkbelasting per praktijk (8000 consulteenheden per jaar). Er wordt geen rekening gehouden met modules.

Praktijk 1:	3 consulteenheden gemiddeld per patiënt, per jaar
Praktijk 2:	4 consulteenheden gemiddeld per patiënt, per jaar
Praktijk 3:	5 consulteenheden gemiddeld per patiënt, per jaar

	populatie	Inschrijftarief € 52	Verrichtingen € 9	Inkomsten totaal
Praktijk 1:	2666	138362	8000 x 9 = 72000	210362
Praktijk 2:	2000	104000	8000 x 9 = 72 000	176000
Praktijk 3:	1600	83200	8000 x 9 = 72 000	155200
Totaal	6266	325832	24000 x 9 =216000	541832

Er treden dus substantiële verschillen op in omzet, namelijk tot 35%, die maar zeer gedeeltelijk door modules voor leeftijd en achterstandswijk zullen worden gecorrigeerd. Gelet op de financiële consequenties is de keuze voor praktijkvestiging in meer welvarende gebieden met grote, relatief gezondere praktijkpopulatie, aantrekkelijker dan vestiging in een grootstedelijke achterstandswijk.

Alternatief voorstel.

Dit gaat uit van geplafonneerd abonnement: inschrijftarief en 5 consulteenheden inbegrepen. Uitgaande van contactcijfers van het Nivel komen we uitgaande van een aantal aannames grosso modo tot de volgende cijfers.

(bron Tweede nationale studie, boekdeel 6 hoofdstuk 5: de werkbelasting van huisartsen. Schatting boventallige consulteenheden aan de hand van cumulatieve contactfrequentie op bladzijde 81)

In concreto:

praktijk 1:	80% van praktijkpopulatie blijft onder 5 consulteenheden
praktijk 2:	70% van praktijkpopulatie blijft onder 5 consulteenheden
praktijk 3:	60% van praktijkpopulatie blijft onder 5 consulteenheden

Alternatief scenario (verschil bruto inkomen 11,5%)

	populatie	Abonnement € 60	Boventallige verrichtingen € 22	Inkomsten totaal
Praktijk 1	2666	159960	1500 x 22 = 33000	192960
Praktijk 2	2000	120000	2500 x 22 = 55000	175000
Praktijk 3	1600	96000	3500 x 22 = 77000	173000
Totaal	6266	375960	7500 x 22 = 165000	540960

Voordelen van de systematiek van het geplafonneerde abonnement:

1. Aanmerkelijk kleinere verschillen in inkomsten bij gelijke belasting (van ongeveer 35% nu naar 11,5 %)
2. Grotere doelmatigheid: prikkel om bij gehele populatie verrichtingen op te drijven, valt weg. Financieel wordt het voor huisartsen aantrekkelijk om bewerkelijke patiënten in de eerste lijn te houden. [De systematiek vertoont gelijkenis met de nominale premie en extra’s die het Vereveningsfonds uitkeert aan de verzekeraar en past dus in de theorie van de ‘gereguleerde marktwerking’.]
3. Aantal declaratieregels en administratieve handelingen neemt drastisch af: 30% van populatie genereert extra nota. Per verzekerde gemiddeld 2,6 declaratieregels minder.
   Er is voor deze toepassing wel extra software nodig die pas declaratieregels aanmaakt als het aantal van 5 consulteenheden overschreden wordt.
4. Sterkere prikkel voor verzekeraars om voor bewerkelijke patiëntencategorieën alternatieve arrangementen te contracteren. Schadelast neemt immers sneller toe.
5. Het maakt modulaire correcties overbodig zodat het beschikbare budget éénvoudiger en duidelijker [in een iets hoger abonnement en/of consulttarief ] verrekend kan worden. Immers ouderen of bewoners van achterstandswijken genereren gemiddeld meer boventallige verrichtingen. Administratief blijft er dan één uniform kwartaaltarief over.

Verdere discussie

In deze berekeningen is er nog geen rekening gehouden met modules Praktijkondersteuning en M & I.

• deze systematiek vergroot de noodzaak voor verzekeraars om voor bewerkelijke groepen chronische patiënten specifieke arrangementen af te spreken. Immers de schadelast neemt snel toe. Overwogen kan worden om de gelden bestemd voor de module Praktijkondersteuning hier mede in te investeren. Het is dan aan de praktijkhouder om al dan niet [een gedeelte van] dit werk naar gekwalificeerd personeel te delegeren.
• M & I module kan beperkt worden tot technische verrichtingen, zowel diagnostische als therapeutische interventies.

Hiervoor geldt dan: [onderhandelingen over] een apart tarief per verrichting.

8 mei 2006 ELHA / bp